|
![]() |
z powrotem | ![]() |
Odkrycia w onkologii
Analiza AACR objęła dane z dwóch badań, z których pierwsze przeprowadzone zostało w Polsce. Wzięło w nim udział 278 pacjentek, u których w latach 2000–2003 zdiagnozowano raka jajnika oraz 556 kobiet z grupy kontrolnej. Badacze użyli najskuteczniejszego obecnie markera serologicznego do zakażenia chlamydią – przeciwciał anty-pgp3 – wykrywającego przeszłą i obecną infekcje chlamydią. Panie z przeciwciałami anty-Pgp3 miały o 63% podwyższone ryzyko zachorowania na raka jajnika. Drugie, niezależne prospektywne badanie przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych objęło 160 pacjentek z rakiem jajnika oraz 159-osobową grupę kontrolną. U kobiet z przeciwciałami anty-Pgp3 wykazano o 43% wyższe ryzyko wystąpienia raka jajnika. Przy przyjęciu wyższego i bardziej rygorystycznego progu ryzyko wystąpienia raka jajnika zwiększyło się ponad dwukrotnie. Oba badania wykazały podobną zależność pomiędzy obecnością przeciwciał anty-pgp3, związanych z aktywną lub przebytą infekcją chlamydią, a istotnym zwiększeniem ryzyka wystąpienia nowotworu jajnika. Zarówno w polskim, jak i amerykańskim badaniu markery innych zakażeń (Mycoplasma genitalium, wirus opryszczki pospolitej 2, wirus brodawczaka ludzkiego, Polyomawirus, zapalenie wątroby typu B i C, wirus Epsteina-Barr, cytomegalia) nie wiązały się z podwyższeniem ryzyka zachorowania na nowotwór jajnika. (Źródło: medexpress.pl, termedia.pl) |